Vroeger wilde ik 'bij de tv' om zo de verhalen van mensen te vertellen. Na mijn studie Nederlands Publiciteit & Presentatie ging ik aan de slag als researcher. Naarmate ik ouder werd kwam de behoefte om iets te creeëren dat helemaal van mezelf is. Ik sloot me aan bij een schilderclub. Schilderen bleek echter 'niet mijn ding'. Om te onderzoeken welke kunstvorm het beste bij mij zou passen startte ik in 2013 mijn studie aan de Nieuwe Akademie Utrecht, een 5-jarige deeltijd kunstopleiding voor volwassenen die meer inhoudelijkheid in hun werk zoeken en studenten begeleidt in de ontwikkeling tot zelfstandig beeldend kunstenaar. Tijdens deze opleiding vond ik mijn liefde voor fotografie terug. Om mezelf technisch te verbeteren besloot ik ook een deeltijdopleiding fotografie te volgen. Inmiddels zit ik in mijn derde en laatste jaar van Fotoschool Statief in Utrecht.

  

Mijn fotowerk bestaat uit twee delen. Aan de ene kant is er mijn vrije werk. In deze foto's komen geen mensen voor.  Het zijn details van Nederlandse straten. In alle andere foto's spelen mensen juist wel de hoofdrol; journalistieke foto's, reportages, portretten, documentaireseries. In mijn vrije werk vertel ik mijn verhaal, in de andere foto's vooral het verhaal van anderen. 


Naast fotograferen houd ik van Siamese katten, stoofpotten met rode wijn, Scandinavische tv-series met verknipte personages, alles wat droevig is, het afluisteren van gesprekken in de trein, mensen die als eerste de dansvloer opgaan, fietsen in het pikkedonker, romige avocado's, buitenlandse supermarkten, flauwe kantoorgrappen, het geluid van ruisende bomen en nog heel veel meer.